piątek, 23 kwietnia 2010

"PSY RASOWE"



PSY RASOWE

Zainspirowana a zarazem zniesmaczona odbywającymi się powszechnie na terenie
targów Poznańskich wystawami zwierząt  rasowych
w formie cynicznej wypowiedzi rzeźbiarskiej stworzyłam moją własną wystawe.
Uszyte przeze mnie psy odrózniają się rasą jednak  zostały zunifikowane
po przez użycie tego samego materiału(pomarańczowy plusz). Starałam się
zachować zbliżona do naturalnej dla każdej rasy  psa  skale. Każdy szkielet
trzyma się na
drucie tak by miękka forma wykonana  z pluszu  przybrała  naturalne kształy
.Kolor materiału który urzyłam do stworzenia psów
celowo ni jak odnosi  się do naturalnego umaszczenia zwierząt  by swoją
krzykliwościa  zwrócic uwage odbiorcy na zaistniały problem.

Olga Salamon





















































































Człowiek zachowuje własną miarę względem siebie i innych form żywych
w otaczającej go realnej rzeczywistości. Klasyfikuje, wartościuje, kreuje własny
indywidualny odczyt świata.
Relacje względem tych form są często ambiwalentne. Człowiek podporządkuje, zniewala,
ale także otacza opieką i zrozumieniem.
Odczuwając w sobie dualizm przestrzeni realnej i duchowej spełnia w czasie swoje
przeznaczenie pospołu z innymi formami.
Sfery przestrzeni natury, kultury i metafizyki przeplatają się.
Poprzez wrażliwość, wyobraźnię, intuicję oraz pierwiastek twórczy człowiek odczytuje zapis
znaków widocznych i przeczutych w mikro i makro kosmosie w który jest wpisany.
Akty twórcze i artystyczne dokonują odzwierciedlenia tychże zapisów.
Takim artystycznym odczytem stała się realizacja Olgi Salamon pt. „Wystawa psów
rasowych” zaprezentowana w przestrzeni plenerowej galerii.
Nośnik kulturowy, udział natury wykreował równoległość przestrzeni realnej i nierealnej.
Ujawniona przestrzeń poza rzeczywista stała się zarazem dopełnieniem i wyzwoleniem.
Zunifikowane formy psów gestem wyrzucania ich w przestrzeń nieba nabrały cech
uniwersalnych, doskonałych. Totalne ostateczne spełnianie się wszech form istot żywych postrzegane jest przez percepcję człowieka.


„ Wszystkie psy lecą do nieba
Psy lecąc do nieba dopiero
wtedy czuły się wolne.”


Danuta Mączak

niedziela, 24 stycznia 2010

Trójkąt równoboczny forma doskonała. Symbol Opatrzności Bożej, której
przypisany jest cały kosmos z globem ziemskim włącznie.
Każdy przejaw życia na ziemi jest nim przeniknięty.
Ta nadrzędna wartość jawi się jako wartość stała i wszelkiego typu działalność
ludzka nie jest w stanie jej pominąć.
Artystyczną interpretacją tej wartości było pojawienie się trójkąta równobocznego na
połaci białego śniegu w galerii plenerowej. Akcent działalności ludzkiej – odśnieżenie
śniegu na planie trójkąta jest zasugerowaniem owej wartości. Dalszego odczytu
dopełniła obserwacja. W ciągu miesiąca trójkąt ów zmieniał swój obraz pod
wpływem roztopów przedwiosennych. Materia śniegu, z której zbudowany był
trójkąt zniknęła zupełnie.
W nowej rzeczywistości natury pozostał tylko trójkąt przemrożonej trawy.
Obserwacja tych zmian i pozostania trójkąta sugeruje stałą obecność Opatrzności
w nieustannej transformacji w realnej rzeczywistości.

Danuta Mączak





KWIAT ZIMY

Galeria Plenerowa Juliana Zasutowo
autor: Danuta Mączak
24.01.2010

Na nieskazitelnej bieli śniegu odsłonięta została okrągła płaszczyzna ujawniająca
uśpioną , zmrożoną zieleń trawy.
Tu zima poprzez formę ukształtowanego kwiatu zawiera w sobie nadzieję nadejścia
cieplejszej aury pogodowej, a jednocześnie roztacza swoje własne, obecne piękno.
Śnieżynka – forma kwiatu zimy zreferowana została prostym zabiegiem; materią
śniegu, śladem przejścia przez śnieg oraz odręcznego elementu odśnieżania.

Danuta Mączak